W wirze matkowania zapominasz się tak bardzo, że padasz na twarz, gdy czasami schodzisz z tego haju. Jesteś już tylko matką i na nic więcej nie robisz miejsca. Nieświadomie. Kruszysz swoje chęci ulepszania świata w dłoniach i rozdajesz je swoim skarbom – dzieciom – bo tak bardzo ich kochasz, bo tak bardzo chcesz, żeby byli zdrowi, uśmiechnięci, szczęśliwi, żeby niczego, absolutnie niczego im nie zabrakło, a na pewno nie Twojej uwagi i miłości. W głębi duszy pragniesz, by cały świat także traktował ich jak największe skarby.
Czasami patrzysz w dal, patrzysz na kolejne prosto-trudne wyzwanie codzienności w domu jak na szczyt nie do osiągnięcia, mimochodem przebiega Ci myśl „nie no, nie dam już rady”, po czym po prostu podwijasz rękawy i idziesz, i robisz, i bierzesz te szczyty niczym pachołki.
OLYMPUS DIGITAL CAMERA
Zabawa w wycinankę
Każdego dnia wycinasz kolejny kawałek siebie, wycinasz fragment niecierpliwości, kolejną potrzebę głębszego snu lub pobycia w samotności. Następny dzień bez makijażu, bo nie było czasu rano? Wycinasz na to miejsce i akceptujesz, bo to nie jest teraz istotne.
Plastrami z siebie okładasz najmłodszych, wykładasz ich ścieżki, by były miękkie dla ich cudnych, małych stópek. Kolorujesz im świat na ich ulubione kolory, nawet jeśli najlepszy to zielony, ale nie, bo jednak czerwony. Braknie Ci już farb i blakniesz, ale kolorujesz dalej i nawet z uśmiechem, bo tak bardzo ich kochasz.
Wysuszasz się przez te płynące czasami łzy, bo nie masz już siły. I wciąż Ci się wydaje, że jeszcze za mało dałaś. Że mogłaś więcej, lepiej, zdrowiej, czulej, spokojniej. Bierzesz bat i na te łzy biczujesz się, bo może jednak miałaś za mało cierpliwości, bo warknęłaś, bo nie chciało ci się czytać kolejnej strony o triceratopsie. I znowu włączyłaś bajkę, by móc ugotować obiad.
Te nożyczki do wycinania samej siebie w końcu się stępią, ale spokojnie, bo znajdziesz inne narzędzie, a może własne dłonie, by to nimi wydzierać wciąż więcej i więcej z niespożytego źródła, jakim jesteś ty sama.
Przychodzi noc i czasem śpisz, a czasem nie. I znów się odradzasz, bo jesteś czarodziejką. Przytulasz małe ciałka, wąchasz małe główki i nie czujesz, że żyjesz, bo taka jesteś zmęczona, ale wiesz, że żyjesz, bo nigdy nie żyłaś bardziej.
Jesteś piękna, mamo
Po prostu „robisz swoje”, nieświadoma własnego piękna. Może pranie i rozszerzanie diety niewiele mają wspólnego z pięknem, ale Ty już tak, czarodziejko-mamo. Jesteś źródłem. Jesteś mocą. Po prostu jesteś. I gdy wątpisz, przeczytaj ten tekst. To nadzwyczajne i nienormalne – jednocześnie tak bardzo nie mieć siły i tak bardzo ją mieć. To o tobie.
I pamiętaj – zostaw trochę siebie dla siebie. Wydzieraj ułamki czasu na samotny spacer czy kawę. To zdrowe. Twoje dzieci potrzebują Ciebie uśmiechniętej i chociażby w miarę zrelaksowanej. Nie udającej zrelaksowaną, nie z przyklejonym uśmiechem.
Nie chodzi o kolejne miejsce kultywowania dość już chyba oklepanego trendu minimalizmu i minimalistycznego życia jako jednego z tysiąca sposobów na osiągnięcie życiowego szczęścia. To zazwyczaj, tak czy siak, jest bardzo osadzone w temacie posiadania, czyli w istocie – czystego materializmu. Bardziej chodzi mi o upraszczanie myślowych korytarzy, które zdają się nie mieć końca. A jeśli mają, to często kończą się ślepym zaułkiem.
Make it simple to w sumie miejsce dla mnie samej, w hołdzie do pasji, jaką jest dla mnie pisanie. Pasji, którą z pasją ukrywam lub unikam pod pretekstem braku czasu czy zmęczenia. Tymczasem mija kolejny rok, a wszystkie blogi, które kiedyś założyłam z chęcią prowadzenia, miałyby więcej lat niż mój starszy syn.
Make it simple to nie miejsce wzorujące się na pewnym znanym blogu, czy też, nie daj Boże, kopiujące. Choć nazwa może podobna, to w sumie podobieństwo przypadkowe. Mimo że tamto miejsce lubię, tam też jest głównie o rzeczach. I okej. Lubię rzeczy. Lubię kupować. Nie jestem minimalistką, a przynajmniej nie w każdym obszarze posiadania czy życia i raczej nie stuprocentową. Podobieństwo jest przypadkowe. Idea raczej odmienna. Styl także.
Make it simple to miejsce odkurzania syfu zbierającego się w tygodniu, miesiącu, w chwilach. Chęć strzepnięcia tych myśli, co robią bałagan i uniemożliwiają racjonalne myślenie.
Make it simple to – w opozycji do promowania trendu minimalizmu opartego na nieposiadaniu rzeczy – kultywowanie pracy własnego umysłu w odarciu od wpływów najmożniejszych wśród influcenrów. Czyli na nieposiadaniu niepotrzebnych myśli. Co jest trochę paradoksalne, wszak sama mam konto w wiadomym miejscu 🙂 Ale to miejsce jest jak miecz obosieczny. Skoro można nim kosić niezależne myślenie, może można też kosić jego brak. Zobaczymy. 😉
Make it simple – ta nazwa po prostu do mnie przyszła w kolejny wieczór, kiedy miałam się w końcu wyspać. Bang, 23:37, no już, makeitsimple, pisz.
Byłam solariską i ta nazwa, pochodząca od mojego nazwiska, budziła we mnie dumę – że taką fajną udało mi się wymyślić. Ale solariska, oprócz fajnej nazwy, nic nie wskórała w obliczu mojego wiecznie tak bardzo podświadomego podcinania sobie skrzydeł w kontekście pisania i tworzenia czegoś – ot, choćby dla siebie, choćby z pasji, choćby „tak po prostu”. Poczułam więc potrzebę stworzenia czegoś nowego, odświeżenia, a nie zakładania wciąż starych butów w nowe miejsca.
Może make it simple stworzy to coś nowego na przekór mojemu wewnętrznemu sabotażyście. Tutaj właśnie zawiera się istota tego miejsca: kończże tę rozkminę, makeitsimple, po prostu pisz, i załóż tego bloga, i pisz, jeśli to ci sprawia radość.
W pewnym sensie zainspirowała mnie także pewna osobowość z social mediów – która dopiero co założyła vloga i tak po prostu mówi do kamery, bo to lubi. I mówi o pizzy z serka wiejskiego, o prozie życia i fajnie to jej wychodzi. Gdy powiedziała wprost do kamery, że ona uwielbia „tak sobie gadać”. Co prawda nie mam miliona obserwujących na IG, ale nie taki mój cel. Make it simple. Po prostu pisz.
W hołdzie dla literackości, poetyckości, dla zachwytów zwykłością i moim zamiłowaniem do lepienia słów w pejzaże. Niech to będzie wyzwaniem/postanowieniem/celem na 2026 albo w ogóle, na życie.
Ten akapit służy jako wprowadzenie do twojego posta na blogu. Zacznij od omówienia głównego tematu lub zagadnienia, które zamierzasz poruszyć, i upewnij się, że przykuwa ono uwagę czytelnika już od pierwszego zdania. Podaj krótką zapowiedź, która podkreśla, dlaczego ten temat jest ważny i jakie wartości może przynieść. Użyj tej przestrzeni, aby ustawić ton dla reszty artykułu, przygotowując czytelników do dalszej podróży. Trzymaj się przystępnego, ale informacyjnego języka, aby stworzyć silną więź.
Czasami najprostsze chwile kryją najgłębszą mądrość. Pozwól swoim myślom się uspokoić, a klarowność znajdzie cię. Użyj tej przestrzeni na cytat, aby podzielić się czymś inspirującym lub refleksyjnym, doskonale dopasowanym do tematu artykułu.
Ten akapit zgłębia temat wprowadzony wcześniej, rozwijając główną ideę za pomocą przykładów, analizy lub dodatkowego kontekstu. Użyj tej sekcji, aby rozwinąć konkretne punkty i upewnić się, że każde zdanie buduje się na poprzednim, utrzymując spójny przepływ. Możesz uwzględnić dane, anegdoty lub opinie ekspertów, aby wzmocnić swoje twierdzenia. Trzymaj się zwięzłego, ale wystarczająco opisowego języka, aby utrzymać zaangażowanie czytelników. Tutaj zaczyna się kształtować istota twojego artykułu.
W miarę zbliżania się do środka artykułu, ten akapit daje możliwość połączenia wcześniejszych pomysłów z nowymi spostrzeżeniami. Użyj tej przestrzeni, aby zaprezentować alternatywne perspektywy lub odpowiedzieć na potencjalne pytania, które mogą pojawić się u czytelników. Znajdź równowagę między głębią a czytelnością, aby informacja pozostała przystępna. Ten fragment może również służyć jako przejście do punktów zamykających, utrzymując impet, gdy prowadzisz dyskusję do jej końcowych etapów.
Podsumowanie kluczowych wniosków
W tej końcowej parafie podsumuj najważniejsze wnioski z artykułu, wzmacniając najistotniejsze idee, które zostały omówione. Zachęć czytelników do refleksji nad przedstawionymi spostrzeżeniami lub zaoferuj praktyczne porady, które mogą zastosować w życiu codziennym. To twoja szansa na wywarcie trwałego wrażenia, więc upewnij się, że twoje końcowe myśli są mocne i pamiętne. Silne zakończenie nie tylko wiąże artykuł w całość, ale również inspiruje czytelników do dalszego zaangażowania się.
Ten akapit służy jako wprowadzenie do twojego posta na blogu. Zacznij od omówienia głównego tematu lub zagadnienia, które zamierzasz poruszyć, i upewnij się, że przykuwa ono uwagę czytelnika już od pierwszego zdania. Podaj krótką zapowiedź, która podkreśla, dlaczego ten temat jest ważny i jakie wartości może przynieść. Użyj tej przestrzeni, aby ustawić ton dla reszty artykułu, przygotowując czytelników do dalszej podróży. Trzymaj się przystępnego, ale informacyjnego języka, aby stworzyć silną więź.
Czasami najprostsze chwile kryją najgłębszą mądrość. Pozwól swoim myślom się uspokoić, a klarowność znajdzie cię. Użyj tej przestrzeni na cytat, aby podzielić się czymś inspirującym lub refleksyjnym, doskonale dopasowanym do tematu artykułu.
Ten akapit zgłębia temat wprowadzony wcześniej, rozwijając główną ideę za pomocą przykładów, analizy lub dodatkowego kontekstu. Użyj tej sekcji, aby rozwinąć konkretne punkty i upewnić się, że każde zdanie buduje się na poprzednim, utrzymując spójny przepływ. Możesz uwzględnić dane, anegdoty lub opinie ekspertów, aby wzmocnić swoje twierdzenia. Trzymaj się zwięzłego, ale wystarczająco opisowego języka, aby utrzymać zaangażowanie czytelników. Tutaj zaczyna się kształtować istota twojego artykułu.
W miarę zbliżania się do środka artykułu, ten akapit daje możliwość połączenia wcześniejszych pomysłów z nowymi spostrzeżeniami. Użyj tej przestrzeni, aby zaprezentować alternatywne perspektywy lub odpowiedzieć na potencjalne pytania, które mogą pojawić się u czytelników. Znajdź równowagę między głębią a czytelnością, aby informacja pozostała przystępna. Ten fragment może również służyć jako przejście do punktów zamykających, utrzymując impet, gdy prowadzisz dyskusję do jej końcowych etapów.
Podsumowanie kluczowych wniosków
W tej końcowej parafie podsumuj najważniejsze wnioski z artykułu, wzmacniając najistotniejsze idee, które zostały omówione. Zachęć czytelników do refleksji nad przedstawionymi spostrzeżeniami lub zaoferuj praktyczne porady, które mogą zastosować w życiu codziennym. To twoja szansa na wywarcie trwałego wrażenia, więc upewnij się, że twoje końcowe myśli są mocne i pamiętne. Silne zakończenie nie tylko wiąże artykuł w całość, ale również inspiruje czytelników do dalszego zaangażowania się.
Ten akapit służy jako wprowadzenie do twojego posta na blogu. Zacznij od omówienia głównego tematu lub zagadnienia, które zamierzasz poruszyć, i upewnij się, że przykuwa ono uwagę czytelnika już od pierwszego zdania. Podaj krótką zapowiedź, która podkreśla, dlaczego ten temat jest ważny i jakie wartości może przynieść. Użyj tej przestrzeni, aby ustawić ton dla reszty artykułu, przygotowując czytelników do dalszej podróży. Trzymaj się przystępnego, ale informacyjnego języka, aby stworzyć silną więź.
Czasami najprostsze chwile kryją najgłębszą mądrość. Pozwól swoim myślom się uspokoić, a klarowność znajdzie cię. Użyj tej przestrzeni na cytat, aby podzielić się czymś inspirującym lub refleksyjnym, doskonale dopasowanym do tematu artykułu.
Ten akapit zgłębia temat wprowadzony wcześniej, rozwijając główną ideę za pomocą przykładów, analizy lub dodatkowego kontekstu. Użyj tej sekcji, aby rozwinąć konkretne punkty i upewnić się, że każde zdanie buduje się na poprzednim, utrzymując spójny przepływ. Możesz uwzględnić dane, anegdoty lub opinie ekspertów, aby wzmocnić swoje twierdzenia. Trzymaj się zwięzłego, ale wystarczająco opisowego języka, aby utrzymać zaangażowanie czytelników. Tutaj zaczyna się kształtować istota twojego artykułu.
W miarę zbliżania się do środka artykułu, ten akapit daje możliwość połączenia wcześniejszych pomysłów z nowymi spostrzeżeniami. Użyj tej przestrzeni, aby zaprezentować alternatywne perspektywy lub odpowiedzieć na potencjalne pytania, które mogą pojawić się u czytelników. Znajdź równowagę między głębią a czytelnością, aby informacja pozostała przystępna. Ten fragment może również służyć jako przejście do punktów zamykających, utrzymując impet, gdy prowadzisz dyskusję do jej końcowych etapów.
Podsumowanie kluczowych wniosków
W tej końcowej parafie podsumuj najważniejsze wnioski z artykułu, wzmacniając najistotniejsze idee, które zostały omówione. Zachęć czytelników do refleksji nad przedstawionymi spostrzeżeniami lub zaoferuj praktyczne porady, które mogą zastosować w życiu codziennym. To twoja szansa na wywarcie trwałego wrażenia, więc upewnij się, że twoje końcowe myśli są mocne i pamiętne. Silne zakończenie nie tylko wiąże artykuł w całość, ale również inspiruje czytelników do dalszego zaangażowania się.
